حق

ميايي بعد از اين تاريكي

ميلاد منجي عالم مباركباد.

من اينجا بس دلم تنگ است

و هر سازي كه ميبينم بدآهنگ است

بيا ره توشه برداريم ، قدم درراه بي برگشت بگذاريم

ببينيم آسمان هر كجا آيا همين رنگ است؟(م.اميد)

يه موقع هايي آدم ها با يه خاطراتي بزرگ ميشن و با همونا زندگي ميكنن تا وقتيكه بميرن؛ اين چندخط بالا بكي از همون خاطره هاست. اولين باري كه شنيدمش 4 يا 5 ساله بودم، اول يه كتاب داستان نوشته شده بود كه توي خونه مادربزرگم بود و خواهرم كتاب رو برام خوند.حتي نمي دونستم شاعرش كيه!!! تا چند سال بعدش كه فهميدم م.اميد همون اخوان ثالثه !

وقتي به اطرافم نگاه ميكنم ، آدم هايي رو ميبينم كه با يه اشتباه مسير زندگيشون عوض شده ، يعني  يه تصميم اشتباه چقدر توي زندگي موثره؟ اصلا خوشبخت كيه؟ بدبختي چيه؟ خوشبختها و بدبختها چه شكلين؟

يه ضرب المثل ميگه هر جا بري آسمون همين رنگيه ، ولي خاطره كودكي من چيز ديگه اي ميگه ، چون باورش كردم چون باهاش انس گرفتم.

انجام دادن همون كارهاي هميشگي و دوباره و دوباره زندگي رو كسالت بار ميكنه ، چرا آدما مي ترسن از اينكه كاري رو شروع كنن كه آخرش نامعلومه؟ اصلا مگه لذت زندگي كردن به همين نيست : كه آدم نميدونه كي مي ميره يا كي چه اتفاقي ميافته؟ اصلا اگه اين همه چيزاي جور واجور اطرافمون نبود اگه دنيا اينقدر رنگارنگ نبود بازم لذتي داشت؟ اگه همه يه جور فكر ميكردن ، همه يه جور رفتار ميكردن ، چقدر دنيا زشت و يكنواخت و كسالت آور ميشد. اگه اطرافمون آدم هايي هستن كه پر از صداقت هستن اگه اطرافمون بوقلون صفت هست ، اگه هر جور آدمي اطرافمون زندگي ميكنه ؛ همه اينها نشونه زندگيه .

چقدر پرت وپلا گفتم ؛ زندگي هر چقدر هم كه طولاني باشه چقدره؟ 70 ، 100 سال يا 120 سال؟ بعدش كه ميميريم ، اين بر فرض 120 سال ارزش اينو داره كه آدم هر كاري دلش خواست بكنه؟

يه موقع آدما فكر ميكن حق الناس فقط همينه كه از ديوار مردم بري بالا، به خدا اين يه دونه از اون كوچولوهاشه!! يه حق هايي هست كه هزار بار مهتر ازمادياته كه اگه ضايع بشه ديگه برگشتي نداره ؛ اذيت كردن به جورشه : خياي بده ها اگه يكي خوددش ندونه داره يكي ديگه رو آزار ميده تازه اگه زن و شوهر باشن ديگه بدتر، يه عمرحق همديگه رو خوردن ! دل شكستن شايد يه مورد خيلي وحشتناك ترش باشه كه هيچ رقمه برگشتي نداره، وقت ديگران رو تلف كردن يا سر كار گذاشتن يا وقتي با خوشحالي بليت ندادن يا كسايي كه يه صف طويل ماشين پشت يه خروجي اتوبان ميبينن و همه رو گوسفند فرض ميكنن و ميرن جلوي همه ماشين ها و به زور ميرن جلوي صف خودشون رو داخل ميكنن!! يا وقتي پوسته پسته و تخمه رو از پنجره ماشين ميدازن بيرون( حق فضاي تميز و سالم رو از بقيه ميگيرن) يا وقتي ميرن پارك و كوه و جنگل و... كلي حال ميكنن و آخرش وسايلشون رو جمع ميكنن مثل اينه كه دوباره مغول ها حمله كردن!!( آره اينجا كه غير از حق آدمهاي آلان حق نسل هاي ديگه روهم خوردن اصلا نوه همين آدم ها مگه دلش فضاي سبز و تميز نميخواد؟) يا هزار تا مورد مثل اينا به خدا همشون حق الناسه.

بدتر از خوردن حق ديگران اينه كه آدم ندونه داره حق ميخوره(وقتي آدم فقط خودش و دايره محدود اطراف خودش رو ميبينه هميشه باعث ميشه حق آدم هاي خارج از دايره ضايع بشه)

شايد ماها خودمون رو آدم خوبي مي دونيم كه تا حالا حق كسي رو ضايع نكرديم ، اگه با همه انواع حق آشنايي كامل داشته باشيم ميبينيم كه كه در طول عمر چندين ساله كه حتي به 3 دهه هم نميرسه چقدر حق ديگران رو ضايع كرديم ، حالا فكر كن تا 120 سال نه تا 70 سال چي ميشه؟

حالا هي رفتيم مسجد و رفتيم مجلس عزاداري و عاشورا و تاسوعا ها سينه زديم و ماه رمضون ها احيا گرفتيم  و بازم حق مردم رو خورديم چه فايده؟بازم پدرو مادر و دوست وآشنا رو اذيت كرديم ، بازم ارباب رجوع رو معطل كرديم، بازم توي مطب دكتر بيشتر از وقتمون نشستيم و چونمون گرم شد و كلي با دكتر گپ زديم ،به درك كه يه جماعتي توي اتاق انتظارن و وقت ندارن ، من كه بيكارم.

خداييش با اين همه كاراي بدي كه ميكنيم كفه كاراي خوبمون سنگين تره؟

توي مفاتيح نوشته هر كي سه روز از ماه رجب روزه بگيره يا يه روز از ماه شعبان رو روزه بگيره بهشت بهش واچب ميشه! چيزي كه درباره اين جمله ها به نظرم مياد اينه كه يعني آخرش ميري توي بهشت بعد از اين كه عذاب همه كاراي بدي رو كه كردي كشيدي آخر آخرش بهشت بهت واجب ميشه و ميري بهشت ( مگه خدا خودش نگفته من حق خودم روميبخشم و ميگذرم اما از حق الناس نميگذرم)

نكته كنكوري : چقدر آدم توي مسجد آدم هاي شبه مؤمن زياد ميبينه!!!

...
? تلخون | در ۱۳۸٦/٦/٧ |   | حرف تازه و کهنه ()